مطهر بن طاهر المقدسي ( المنسوب إلى أحمد بن سهل البلخي ) ( مترجم : محمد رضا شفيعى كدكنى )

420

البدء والتاريخ ( آفرينش وتاريخ ) ( فارسى )

و ممكن است كه بالا رفتن مقام و بزرگداشت منزلت مقصود باشد چنان كه خداى تعالى فرموده است : « خداوند پايگاه آنان را كه ايمان آورده‌اند و آنها كه دانش بديشان داده شده فرا مىبرد » ( 58 : 12 ) و در مورد شهدا خداوند فرموده است : « در نزد پروردگارشان روزى بديشان مىرسد » ( 3 : 163 ) با اينكه پيكرهاشان به گونهء مردار بر زمين افتاده است . از پيغمبر ( ص ) روايت شده است كه در شب معراج ، ابراهيم و موسى و عيسى و نوح و آدم را ديدار كرده است و اين شبى است كه در آن شب به آسمان عروج كرده بود و هيچ جاى اختلاف نيست كه اين پيامبران اجسامشان به آسمان بالا نرفته است . و حق همين است . و امكان دارد . و خداى داناتر است . دليل بر اينكه هوشنگ شهريار پيش از ادريس يا همروزگار او بوده است اينكه ايرانيان معتقدند كه او نخستين كسى است كه فرمان داد تا حيوانات درنده را بكشند و از پوستشان لباس و فرش بسازند و اين دليلى است بر اينكه طهمورث شهريار همروزگار او بوده است اگر چه كيومرث ، كه در نظر بيشتر ايشان همان آدم است ، پس از او مىزيسته است و معتقدند كه او نخستين كسى است كه به دست خود خط نوشته است و اين كار را به مردمان آموخته است . چنان كه مسلمين معتقدند كه ادريس نخستين كسى است كه با قلم خط نوشت . و به روزگار او بود كه داستان هاروت و ماروت روى داد . داستان هاروت و ماروت مسلمانان در اين باره اختلاف بسيار دارند . بعضى از اهل اخبار روايت كرده‌اند كه خداى تعالى هنگامى كه مىخواست آدم را بيافريند به فرشتگان گفت : « من در زمين جاىنشينى خواهم نهاد ، و ايشان گفتند آيا در زمين كسى را مىنهى كه تباهى كند و خونريزى ، با اينكه ما تو را پرستش و تقديس مىكنيم » ( 2 : 28 ) و چون آدم را آفريد و فرزندان او به تباهى گرويدند ، فرشتگان به خداوند گفتند : آيا همينان‌اند كه ايشان را در زمين جانشين خويش ساخته‌اى ؟ آنگاه خداوند فرمود تا ايشان سه تن از بهترينشان را برگزينند تا به زمين فرستد براى وادار كردن مردم به راه حق و ايشان چنين كردند . گويند زنى به نزد ايشان رفت و آنان فريفتهء او شدند چندان كه شراب نوشيدند و قتل نفس كردند و در برابر غير خداوند سجده بردند و نامى را كه بدان مىشد به آسمان صعود كرد به آن زن آموختند و آن زن به آسمان صعود كرد و آنگاه كه در آسمان بود به گونهء ستاره‌اى مسخ گرديد و آن همان ستارهء ناهيد است . گويند اين دو فرشته در گزيدن عذاب اين جهان و عذاب آن جهان مخير شدند و ايشان عذاب دنيا را برگزيدند و آنها با مويهاى خويش